The Never Ending Story

Image

Om de een of andere reden ben ik steeds erg laat met het plaatsen van blogs over leuke dingen die ik heb gedaan… Maar goed, ik ben een paar weken geleden naar de show Peter Pan, The Never Ending Story in Ahoy Rotterdam geweest. Het was een geweldige show! Ik had het geluk de show al eerder te mogen zien afgelopen februari in het Ziggo Dome. Toen vond ik de show al prachtig dus ik keek ontzettend uit naar de tweede keer dat ik de show zou kunnen zien.

Het is een hele mooie show die ons het verhaal van Peter Pan verteld. De show maakt gebruik van een enorm, rond podium waar het publiek aan drie kanten omheen zit. De vierde zijde van het podium bestaat uit een grote wand bestaande uit reusachtige boeken waar de decors op worden geprojecteerd. De acteurs zijn zeer getalenteerd. Hun acteerwerk is top, hun dans is geweldig en hun zang is echt prachtig! De show maakt gebruik van een 3D vliegsysteem waardoor de acteurs overal over het podium kunnen vliegen. Iets wat in het verhaal van Peter Pan natuurlijk heel erg belangrijk is! De acteurs zitten een groot deel van de show in hun vliegharnassen, maar je merkt het totaal niet aan ze. Je ziet de harnassen niet omdat ze mooi onder hun kostuum zijn weggewerkt. Daarnaast bewegen ze zelfs in de lucht op een heel natuurlijke en gracieuze manier. Ook de zang was nog steeds geweldig! Ik heb echt groot respect voor de acteurs, meters boven en podium zweven en nog steeds doorgaan met acteren en zingen is niet niks! Een spectaculair hoogtepunt van de show was toch wel het vliegen van Peter Pan zonder harnas maar in een windturbine. Natuurlijk was dit niet dezelfde acteur als die Peter Pan speelde maar een stunt dubbel die ervaring heeft met het indoor skydiven zoals dat zweven in een turbine ook wel genoemd wordt. Het was echt gaaf om te zien hoe deze acteur op de wind omhoog ging, zonder beveiliging… geen harnas, veiligheidsdraden of wat dan ook. Zelf heb ik een keer mogen indoor skydiven en het houden van je balans is nog niet zo gemakkelijk. Het voordeel als je gaat indoor skydiven in zo’n speciaal centrum daarvoor, is dat de turbine in een soort toren zit waar je niet uit kunt vallen. Dus als je een beetje uit je baan raakt, dan bots je nog tegen de muur, maar bij de show was die muur er dus niet… Super knap dus!! Het was echt een geweldige voorstelling en een super gezellig dag.

Het was donker,…

Het was donker, inktzwarte duisternis had zich rondom hem verzameld. Hij had geen idee waar hij was, of waar hij heen moest. Hij wist alleen dat hij hier weg moest. Een onheilspellend gevoel leek zich te verstoppen in het zwart om hem heen. Hij voelde zich angstig. Twijfelend begon hij te lopen, eerst langzaam en voorzichtig. Daarna steeds sneller tot hij rende zo hard hij kon. Het gevoel ergens voor te moeten vluchten nam bezit van hem. Hij werd steeds banger en het rennen putte hem uit. Toen hij het gevoel had dat hij niet meer verder kon, verzamelde hij al zijn energie en riep om hulp, zo hard hij kon. Zijn schreeuw echode na in de duisternis, verder heerste er doodse stilte. Geen geluid beantwoorde zijn schreeuw. Er was niemand. Niemand kwam hem helpen… Hij stond er alleen voor…

Fragment uit ‘Gevangen in Gedachten’.

Hij voelde hoe …

Hij voelde hoe de alcohol zich langzaam meester van hem begon te maken. Het gaf hem het gevoel de controle te verliezen die hij normaal altijd zo strak vasthield, maar die hij zo nu en dan welwillend uit handen gaf.

Een stukje uit een eerder geschreven fragment voor mijn verhaal ‘Gevangen in Gedachten’.