Why?

He didn’t know why, but for some reason they wanted to hurt him. Before he knew it, they were all around him. There were five of them and he was just at his own. They stood around him, ready to beat him up. He was afraid but he hid his fear as good as he could. The guy behind him pushed him in his back and he almost lost his balance. The guys around him were laughing. They ridiculed and scolded him, while they didn’t even know him… why?

One of the guys hit his stomach and that hurt him very bad. Another guy hit his face. He wanted to scream but something, maybe pride, kept him silent. He managed to hid his pain, what angered the guys surrounding him even more. They started to hit him more and faster, the pain made him fall to his knees. Still, he kept silent.

Then he heard a scream of a, for him, well known voice. It was the voice of the girl he loved, but she didn’t know that, yet… She screamed his name and for the guys to leave him alone. That was the moment he got his voice back. He screamed for her to leave him. But she didn’t leave, in fact, she came closer. She wanted to help him. But the guys ignored her and continued with their humiliation.

He got scared when he saw a silver flash. One of the guys had a knife and wanted to stab him with it. The girl saw it too and she panicked. She screamed and yelled at the boys. She yelled at them to leave him alone and that she would call the police. Meanwhile she reached the group of guys surrounding him and she pushed them aside to get to him and wrap her arms around him in protection. He wished she didn’t… who knows, the guys may get her now as well… He worried more about her then about himself.

However, the guys backed down, afraid of her treat to call the police. After stabbing him quickly in his side with the knife, they finally left and ran off. He felt the flesh being teared apart and the blood gushing out. He grasped for breath while he fell to the ground. Lying on his back he closed his eyes and for a while he was in own world. Without him, there was just the pain… but suddenly he heard someone scream his name and that brought him back to consciousness. The girl he loved was sitting next to him and had grabbed his shoulders. She was gently pushing and pulling on his shoulders until she saw that he had opened his eyes. She was sobbing and when he looked at her face he could see tears in her eyes. For a moment he was wondering why she was crying. And then it hit him… she was crying, mourning about him… the shock hit him and he started to cry… because of the pain and the fear…

He turned his head to the side to take a look at the wound in his side. It was a big cut and the blood kept streaming out. Normally he would have been shocked but now he felt to numb to respond. The only he could concentrate on was the pain, screaming for his attention. He groaned, it hurt so bad… his wound felt burning… Then he felt a hand on his cheek and the warmth of it seemed to ease his pain a bit. The last thing he knew was the girl telling him an ambulance was on its way… than he drowned into black darkness and lost his consciousness again.

 

(sorry voor de spelfouten, zinsbouwfouten, etc.)

Mini Tony Chocolonely review!

Vandaag ben ik ontzettend verwend door mijn liefste. Ik heb maar liefst 4 (!) Tony Chocolonely repen van hem gekregen.
Hmmmm omnomnom, heerlijk, eerlijke chocolade.Bij dit verwenkado zaten ook twee wat meer apartere smaken. Melk chocolade met noga en melk chocolade met karamel en zeezout. Over beide zal ik even kort vertellen wat ik ervan vond, want ik kon ze natuurlijk niet in de kast leggen zonder er van geproefd te hebben!

Melk chocolade met noga. Deze reep heeft natuurlijk de karakteristieke vorm van de TC repen, geen vierkante stukjes maar ongelijke stukjes, om de wereld van de cacao boeren te laten zien. Ik heb er een kleine stukje vanaf gebroken en geproefd en… het smaakte heerlijk! De melkchocolade is heerlijk vol van smaak en daarin zitten kleine, harde stukjes noga. Super lekker! Ik had eigenlijk verwacht en misschien ook wel gehoopt op zachte noga maar dit is ook super lekker! Het lijkt een beetje op een butterscotch reep, maar dan wat zachter van smaak en wat minder zoet.

Melk chocolade met karamel en zeezout. Deze reep… echt… don’t get me started! Hij is zooo lekker! Hemels. Er zitten harde stukjes karamel in en hele kleine stukjes zout. Het is echt een heerlijke combinatie. Als je de chocolade laat smelten op je tong dat houdt je ook echt kleine stukjes karamel en zeezout over… heel bijzonder maar super lekker!

Het zijn beide echte aanraders, ze zijn wat duurder dan andere chocolade repen maar ze zijn zo lekker en ook nog fairtrade!

Mijn favo schrijver

Zoals de titel al doet vermoeden zou ik jullie graag wat willen vertellen over mijn favoriete schrijven.
(Nee echt, dat had ik nou niet verwacht… ik dacht dat je een recept voor pasta met ons ging delen?!)

Afbeelding
Bron afbeelding

Dit is ‘m dan. Een duister man zou je zeggen… Hij schrijft fantasy boeken, maar dat wil natuurlijk nog niets zeggen.De foto vind ik persoonlijk wel passen bij zijn boeken. Markus is een geniaal schrijver die prachtige, ingewikkelde, verrassende boeken kan schrijven. Waar ik wel aan moest wennen toen ik begon met het lezen van zijn boeken is dat het niet allemaal zo mooi afloopt als dat in de boeken die ik voorheen las was. In het begin dacht ik nog dat ik de afloop van een veldslag (die regelmatig voorkomen in de boeken van Heitz) kon voorspellen, de goeden overleven immers toch altijd? Niet dus. Markus laat gerust je favo personage dood gaan. Héérlijk onvoorspelbaar!

Ik heb al een heel aantal van zijn boeken gelezen, maar nog niet allemaal… Ik wil ze wel allemaal gelezen hebben en nog beter: ik wil ze allemaal in mijn boekenkast hebben. Het zijn ook prachtige boeken met mooi ontworpen covers. En ze hebben hetzelfde formaat dus dat staat geweldig in de kast! Eén nadeel… ze hebben niet allemáál hetzelfde formaat… sommige boeken worden na verloop van tijd opnieuw uitgegeven als ‘pocket’ editie. Ze zijn nog steeds best groot van formaat, maar toch kleiner dan de ‘gewone’ edities… Jammer de pammer maar daar is niks aan te doen.

Bijna alle boeken van Heitz vind ik mooi, op één na… Collector. Een boek in het genre ‘Space Fiction’. Laten we het zo zeggen… het is niet mijn genre… Wederom knap geschreven door Heitz maar het is gewoon niet mijn ding. Doe mij maar middeleeuws achtige settings met veel zwaarden, magie, dwergen, elfen, alfen en wat voor magische, fantastische wezens wel niet meer!

Gevangen in Gedachten – Fragment

En hier lag hij nu. Eenzaam en alleen in zijn tweepersoonsbed in een kleine studentenkamer in een stad waar hij zich nooit thuis gevoeld had en waar hij zich ook nooit thuis zou voelen. Hij kon zich een leven zonder Marissa niet voor stellen. Maar toch had hij geen keus. Ze was bij hem weg. Voorgoed. Hij zou haar ook niet meer terug willen. Hij zou haar nooit meer kunnen vertrouwen. Met een akelig gevoel vroeg hij zich af of hij ooit weer iemand kon vertrouwen. Als het met zijn geliefde al zo afgelopen zou zijn. Als hij haar al niet kon vertrouwen… wie dan wel? Zijn vader was onbetrouwbaar gebleken, Marissa was onbetrouwbaar gebleken en er waren er zoveel meer in zijn leven geweest die hij niet kon vertrouwen. Hij stond er nu echt alleen voor.
Rens draaide zich op zijn zij en keek naar de kant van het bed waar Marissa altijd sliep. Hij zag de leegte die zij achterliet niet alleen. Hij voelde de leegte ook. Voelde het in zijn binnenste. Voelde de pijn. Het voelde echt alsof zijn hart verpulverd werd. Zelfs ademhalen verging hem moeilijker. De pijn was zo sterk dat hij het er benauwd van kreeg. Hij kon gewoon niet geloven dat Marissa hem zo voor de gek had gehouden.

Als hij bezig was met zijn studie of zijn bijbaan en dus even niet bij haar had kunnen zijn, was ze schijnbaar bij die ánder geweest. En ook de keren dat ze beweerde bij een vriendin te gaan logeren… Hij werd misselijk bij de gedachten dat ze dan ook bij die ander was en aan wat ze samen gedaan zouden hebben op zo’n moment. En de avond erna was ze dan weer bij hem en vertelde hem hoeveel ze hem gemist had. Leugens! Dacht Rens. Allemaal leugens! En vervolgens maakte ze het met hem uit omdat hij zogenaamd te weinig tijd voor haar had gehad. Alsof ze dat erg had gevonden… dacht Rens verbitterd. Op zo’n momenten was ze toch altijd bij die ander geweest. Hij draaide zich weer op zijn rug en staarde naar het plafond terwijl er nog steeds tranen over zijn wangen liepen. Hij was er kapot van geweest dat ze het uitgemaakt had, maar vergeleken met wat hij nu wist, was die pijn nog te behappen geweest. Hij zou bijna willen dat het wél zijn schuld was geweest. Dan wist hij tenminste dat hij een sukkel was. Dat was hij sowieso wel, dus dat was minder erg. Maar nu… nu had hij weer eens gezien dat hij nooit iemand te dicht bij mocht laten komen. Hoe betrouwbaar en oprecht ze ook leken. Hoe minder mensen hij dichtbij hem zou laten komen, hoe minder mensen hem pijn konden doen. Hij zou daar maar weer naar terug moeten gaan. Marissa had hem daar uit gehaald. Hem laten zien dat mensen best te vertrouwen waren geweest. Maar nu bleek ze zelf niet betrouwbaar… Rens zuchtte. Hij draaide zijn hoofd om op de klok te kijken. Het was al bijna 04:00 uur. Hij had nog geen oog dicht kunnen doen. Dit zou zijn zoveelste gebroken nacht worden.

Terug van weg geweest!

Hier ben ik weer!

Het heeft even geduurd. Langer dan ik zelf verwacht had… maar ik kan weer bloggen. Ik zal jullie eerste een een korte update geven over wat er allemaal gebeurd is.
Om te beginnen zijn mijn vriend en ik eindelijk verhuist. Dat is allemaal snel en goed verlopen. Alleen heb ik, op praktisch de laatste verhuis dag, mijn hoofd gestoten en zo een hersenschudding opgelopen. Dus in de weken erna heb ik voornamelijk op bed gelegen en heb ik eigenlijk niks kunnen doen… Ik heb zelfs mijn verjaardagsfeestje en bezoekje aan de Efteling moeten verzetten…

Uiteindelijk heb ik toch nog mijn verjaardag gevierd met mijn lieve vrienden. Wegens mijn hersenschudding moest ik overdag regelmatig even op bed liggen om uit te rusten maar dat mocht de pret niet drukken. Het was een leuke verjaardag.

Nadat ik nog verder hersteld was mocht ik van de dokter toch nog mijn bezoekje aan de Efteling brengen. Ook hier gingen mijn lieve vrienden mee en het was een geweldige dag! Helemaal niet zo druk als we verwacht hadden dus we hebben ook alle leuke attracties kunnen doen.

Afbeelding

Ennnn… ik ben ook nog naar de Baseballs geweest met mijn schoonfamile. Het was leuk! De Baseballs zijn zo goed live! Na afloop heb ik zelfs een cd kunnen laten signeren en kon ik op de foto met ze! Super leuk. De foto die toen gemaakt is komt later, want die krijg ik nog doorgestuurd door een vriendin als het goed is.
Maar hier wel vast een leuk muziekje van de Baseballs!