Deel twee van het sollicitatie avontuur

Zoals gezegd wil ik jullie dit keer wat meer vertellen over de psychologische en medische keuring.
Hiervoor kun je je eigenlijk niet echt voorbereiden. Voor de PO (psychologische keuring) kun je wel oefenen met capaciteitentests maar verder is het vooral kwestie om uitgerust op je testafspraak te verschijnen. Voor mijn test moest ik om kwart over acht in Eindhoven zijn. Vanaf mijn toenmalige woonplaats was dat ruim een uur reizen en in de spits durfde ik dat niet echt aan. Daarom heb ik er voor gekozen om een hotel te boeken in de stad zelf zodat ik in de ochtend binnen 10 minuten op de testlocatie kon zijn.

De PO duurt ongeveer een dagdeel en wordt begeleidt door een testassistent. Je maakt individueel een aantal tests die onder andere je concentratie en reactievermogen testen. Tussentijds is er tijd om even naar het toilet te gaan of iets te eten of drinken. Zelf had ik vooral trek in Cola. Iets wat ik bijna nooit heb maar ik zal wel behoefte aan suiker hebben gehad.
Gezien ik bij mijn vorige studie ook aan de andere kant van de tafel heb mogen snuffelen als test-afnemer en beoordelaar, vond ik het best leuk om de tests te maken. Al was het natuurlijk ook wel erg spannend aangezien je toekomstige baan hier vanaf hangt.
Na de tests volgt een gesprek met een psycholoog.
Als je alles hebt afgerond wordt beoordeeld of je psychologisch geschikt bent voor de baan. Als machinist moet je jezelf natuurlijk lange tijd kunnen concentreren en snel kunnen reageren als de situatie daarom vraagt. Daarnaast heb je een grote verantwoordelijkheid en kun je dingen meemaken die erg heftig kunnen zijn.

Als je deze keuring achter de rug hebt, wordt je uitgenodigd voor een medische keuring. Deze heb ik helaas een keer moeten verzetten omdat ik preventief in quarantaine moest. Gelukkig bleek er niks aan de hand en kon ik een week later op keuring.
Bij de medische keuring wordt gekeken of je fysiek in staat bent het werk uit te oefenen. Zo wordt er bijvoorbeeld gekeken of je goed kunt zien en horen. Zo mag je wel een bril of lenzen hebben als machinist (heb ik ook), maar je mag absoluut niet kleurenblind zijn.
Ook wordt er een hartfilmpje gemaakt, iets wat ik een bijzondere ervaring vond. Er werden allemaal plakkertjes op mijn borst en ribben geplakt en klemmen op mijn polsen en enkels. Gelukkig was ook dit helemaal in orde en na een gesprek met de arts bleek ook de rest allemaal goed te zijn en was ik officieel volledig goedgekeurd voor aanname.
Deze keuringen komen tijdens je loopbaan om de zoveel jaar terug om te checken of je nog steeds aan de eisen voldoet.

Na dit alles volgende nog een arbeidsvoorwaardengesprek en toen was de procedure eindelijk helemaal voltooid!

19 februari heb ik de brief gestuurd en 23 april heb ik mijn contract getekend. De hele procedure heeft voor mij dus ongeveer 2 maanden geduurd. Daarna ben ik nog een keer naar de kledingleverancier gemoeten om mijn maten op te laten meten voor het uniform. Half juni was het dan eindelijk zover: de opleiding begon.

In mijn volgende blog zal ik jullie meer vertellen over de eerste fase van de opleiding: Het VVRV gedeelte voor je machinisten vergunning (je treinrijbewijs).

2 gedachten over “Deel twee van het sollicitatie avontuur

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s